معماری
خانه / شهرستان شهرضا / معرفی شهر شهرضا

معرفی شهر شهرضا

معرفی شهرستان

شهرِضا  در ۷۵ کیلومتری جنوب غربی اصفهان واقع شده است. این شهرستان با موقعیت جغرافیایی خاص بر سر راه پنج استان کشور یعنی استان های چهارمحال و بختیاری، یزد، فارس، اصفهان و کهگیلویه و بویر احمد قرار گرفته است. مساحت شهرستان 3984 کیلومتر مربع ، جمعیت حدود 144000 نفر و میانگین ارتفاع از سطح دریا حدود 1856 متر است . شهرضا شهری است با دو هوای متفاوت، هوای کوهستانی و هوای کویری کم آب و با خاک حاصلخیز. آب و هوای آن نسبتاً گرم و خشک است

تاریخچه

شهرضا از جمله شهرهای بسیار قدیمی منطقه ی اسپاهان (اصفهان) است. بررسی های تاریخی وجود آثاری از گذشته های دور را نشان می دهد که قبل از ورود لشکریان اسلام، این مکان به صورت قریه ای آباد بوده است. شهرضا در قدیم به نام «قمشه» خوانده می شد.

قمشه از دو کلمه «کوم» و «شه» که به معنی شکارگاه می باشد گرفته شده و در اين باره گويند: که در زمان ساسانيان قميشه به نام قلعه سميرم مشهور بوده ودارای وسعت زيادی بود. همچنين گفته اند قمشه از دو جزء قم و شه ترکيب شده و جای آب جوشنده و روان و ماندگار يعنی آبگير است. در فرهنگ نوبهار نوشته شده: ((قمشه شهری است قريب به اصفهان در اصل کومه شه بوده است کومه شه به معنی شکارگاه شاه رفته شهری آباد گشته و مورد استعمال تخفيف يافته کمشه گرديده سپس معربش نموده قمشه گفته اند))

باتشکيل دولت صفويه و به دنبال آن پايتخت شدن اصفهان اهميت قمشه افزايش يافت زيرا قرار گرفتن اين شهر بر سر يکی از راه های مهم تجاری و فاصله نزديک به اصفهان موجب گرديد که از نظر تدافعی به صورت نوعی پادگان ميان اصفهان و فارس درآيد، کاروان سراها توسعه يابد و امامزاده شاهرضا به عنوان مرکز مذهبی مورد توجه قرار گيرد. اما در زمان تسلط افغان ها بر اصفهان ضربات ويران کننده ای بر اثر هجوم های پياپی بر اين شهر وارد گرديد و با اين حال جنگ قدرت ميان طايفه های گوناگون بعد از آن قمشه را به مرز نابودی کشاند و به دليل عدم امنيت سبک معماری قمشه تغيير يافت و به صورت شهری در درون حصار محصور شده شکل گرفت.

 توسعه قمشه به شکل دايره ای در اطراف هسته اوليه شهر تا پايان حکومت قاجاريه ادامه يافت. دروازه های مهم آن دروازه ی اصفهان (کوچ کمال) و دروازه شيراز بود و در بين اين دو دروازه دروازه سيد خاتون قرار داشت که هم برای رفتن به روستاهای اطراف و هم برای دسترسی به مزارع مورد استفاده قرار می گرفت. دروازه های کوچک ديگر عبارت بودند از: دروازه دهاقان، حاج کمال، شاه مراد و دروازه آقا که در کنار محله ي آقا قرار داشت. بعد از سال 1304 که امنيت بيشتری در ايران بوجود آمد دوره ي تازه ای از معماری نيز در شهر پديدار گشت.

بعداز مسافرت رضا خان در سال 1299 به قمشه زمينه ی تغيير نام آن فراهم شد و ابتدا در سال 1304 به پهلوی شهر تغيير نام داد. در سال 1305 به طور رسمی نام اين شهر شهرضا خوانده شد و از طرف وزارت کشور به تمام ادارات دولتی ابلاغ شد. بعد از انقلاب اسلامی در سال 1357 ابتدا مدرس شهر ناميده شد زيرا شهيد مدرس مدتی در اين شهر و روستای اسفه بوده است سپس مدتي قمشه ناميده شد و بالاخره به خواست اکثر مردم نام قشنگ شهرضا بر اين شهر گذاشته شد

از آثار تاریخی شهرستان می توان به مسجد جامع و قسمتی از بازار شهر که میراث دوران سلجوقی است اشاره کرد . سایر آثار تاریخی شهرضا عبارتند از : مسجد نو، مسجد خان، بقعه سیده خاتون، بقعه امامزاده علی اکبر، مسجد پوده، کاروانسرای مهیار، بازار بزرگ چهارسوق، کاروانسرای ملک التجار، کارخانه ریسندگی نوین و برج های کبوتر نام برد

درباره ی modirarshad

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

قالب وردپرس